Bij oriënteren is het de bedoeling om met behulp van een kaart en een kompas zo snel mogelijk een route in het terrein af te leggen. Het terrein kan een stad, een park, een bos, een heidegebied of een ander gebied zijn.

Hieronder vind je een beknopte beschrijving van het oriënteren. Een uitgebreidere beschrijving is te vinden op www.nolb.nl.

Bij de start krijgt de deelnemer de kaart. De kaart heeft meestal een schaal van 1:10000, en is heel gedetailleerd. Een afwijkende schaal wordt vaak gebruikt bij een stadsoriëntering (1:4000) of een lange oriënteringsloop (1:15000).

De start wordt gemarkeerd door de driehoek. De loper loopt alle punten (de controleposten) in volgorde af, en loopt door tot de finish (de dubbele cirkel).
De controleposten bestaan uit een staander met een kniptang en de witoranje postzak.

Wat is er zo leuk aan oriënteren?

• Allereerst natuurlijk de omgeving. Je bent er lekker uit, in het bos, weg van de snelweg, weg van het asfalt, zelfs weg van de weg. Je mag namelijk ook van de paden af!
• Je loopt niet in een massa! Ondanks dat er soms honderden meedoen, kun je je alleen in het bos wanen. Om te voorkomen dat men elkaar gaat volgen wordt er om de 2 minuten gestart.
• Er is voor elk wat wils. Bij iedere wedstrijd zijn er verschillende routes mogelijk. De afstanden variëren van 3 km tot 13 km en van makkelijk tot moeilijk. Bovendien is er vaak voor de kleinsten een "lintjesloop". Het is een echte familiesport.
• Het is een bijzonder leuke manier van hardlopen, niet alleen omdat je door de bossen loopt, maar ook omdat je je hoofd moet gebruiken. Je moet geconcentreerd blijven, opletten waar je bent en waar je naar toe wilt. Dit wordt moeilijker als je vermoeid raakt.
• Uiteindelijk is het belangrijker om goed te oriënteren dan om hard te lopen. Het komt voor dat de wandelaar de hardloper verslaat!